(1)

                                (...)   

از آن همه که رفت

تنها چند لبخند در خونم ماندند و ماهی شدند

حالا گاهی تا لبهایم می ایند بالا

و به جای لبهایم لب می زنند  

و بعد در اعماق خونم محو می شوند

 

                             (...)

آیینه های ناگهان قیامت آیینه های خانگی یند

در تکه ای کوچک از آنها خود را دستگیر کردم

و دستبند زدم

در تقاطع   جایی از تقویمم

که همیشه تصادف است

تن جعل

تن خائن