| تبليغات | X |
|
اتاقی که لزوما مرکز جهان نیست
|
||
|
ادبی |
......
ريخته اي يَم هر جايي خيس هر جايي
آئينه يِ تمام قد آغوشم را سه قطره خون
و شده ام هر جائي را كه دوست داشته باشم
و هي لبانم را بر بچينم و در سايه ام خاك كنم
جا را كشته اي
كه جا به جا نشود با جايي اين سو
الا با آن سو كه عدم
مردگان را با شيپور دم
دم به دم خبر كرده اي
كه بر شبانه هايم روانه شوند
و زندگاني از من را به رمز و راز ببرد
و از خيرگي خون شباهت درد بكشند
هر جائي
مسخره كرده اند جامه هايت آنقدر هم را
كه عرياني پريده به وسط به خط و خطابه
حالا نگو كي بگو
- حرف من همان بوده كه بوده
اگر كهنه شده سياه بپوشانم
|